नास्तिक

एक खरा खुरा नास्तिक जेव्हा देवळाबाहेर थाबतो
तेव्हा खर तर गाभा-यातच भर पडत असते
की कोणीतरी आपल्यापुरता सत्याशी का होईना,
पण प्रामाणिकपणे चिकटुन राहिल्याच्या पुण्याईची !

एक खरा खुरा नास्तिक जेव्हा देवळाबाहेर थाबतो
तेव्हा होते निर्माण
देवाने आपला आळस झटकून देवळाबाहेर येण्याची !

एक खरा खुरा नास्तिक जेव्हा देवळाबाहेर थाबतो
तेव्हा को-या नजरेने पाहत राहतो
सभोवतालच्या हालचाली, भाविकाच्या जत्रा...
कोणीतरी स्वत:चे ओझे , स्वत:च्याच पायावर
साभाळत असल्याचे समाधान लाभते देवलाच !

म्हणून तर एक खरा खुरा नास्तिक जेव्हा देवळाबाहेर थाबतो
तेव्हा देवाला एक भक्त कमी मिळत असेल कदचित !
पण मिळते आकठ समाधान एक सहकारी लाभल्याचे

देऊळ बद झाल्यावर एक मस्त आळस देउन
बाहेर ताटकळलेल्या नास्तिकाशी गप्पा मारता मारता
देव म्हणतो, " दर्शन देत जा अधुन मधुन........
तुमचा नसेल विश्वास आमच्यावर,
पण आमचा तर आहे ना ! "

देवळाबाहेर थाबलेला एक खरा खुरा नास्तिक
कटाळलेल्या देवाला मोठ्या मिन्नतवारिने पाठवतो देवळात
तेव्हा कुठे अनंत वर्षे आपण घेऊ शकतो दर्शन
अस्तिकत्वाच्या भरजरी शालीत गुदमरलेल्या देवाचे....
--sandip khare

जब कभी गुजरा जमाना याद आता है

जब कभी गुजरा जमाना याद आता है,
बना मिटटी का अपना घर पुराना याद आता है।
वो पापा से चवन्नी रोज मिलती जेब खरचे को,
वो अम्मा से मिला एक आध-आना याद आता है।
वो छोटे भाई का लडना,वो जीजी से मिली झिङकी,
शाम को फिर भूल जाना याद आता है।
वो घर के सामने की अधखुली खिङकी अभी भी है,
वहाँ पर छिप कर किसी का मुस्कुराना याद आता है।
वो उसका रोज मिलना,न मिलना फिर कभी कहना
जरा सी बात पर हँसना हँसाना याद आता है।

If you can't be a pine...

If you can't be a pine on the top of the hill,
Be a scrub in the valley-but be
The best little scrub by the side of the rill;
Be a bush, if you can't be a tree.


If you can't be a bush, be a bit of the grass,
And some highway happier make;
If you can't be a muskie, then just be a bass—
But the liveliest bass in the lake!

We can't all be captains, we've got to be crew,
There's something for all of us here.
There's big work to do and there's lesser to do
And the task we must do is the near.

If you can't be highway, then just be a trail,
If you can't be the sun, be a star;
It isn't by size that you win or fail –
Be the best of whatever you are!

आयुष्यात एकदातरी आठ्वा ते दिवस

आयुष्यात एकदातरी आठ्वा ते दिवस,
कधीतरी, पण आयुष्यात एकदातरी

कोलेज संपल्यानंतर आठ्वणी जाग्या होतात
मनांत भावनांच्या गर्दी करतात,
आणि मग ह्रदयातील भावना ओथंबून वाहतात,
आठ्वणींच्या हिरवळी पुन्हा डोळ्यात उभ्या राहतात

आयुष्यात एकदातरी आठ्वा ते दिवस,
कधीतरी, पण आयुष्यात एकदातरी

आठ्वा ते दिवस बहरलेले,
आठ्वा ते कोलेज गर्दीने फ़ुललेले,
आठ्वा ते लेक्चर गप्पागोष्टीत रंगलेले,
आठ्वा ते सवंगडी मैत्रीच्या गोड नात्यात गुंफ़लेले.

आयुष्यात एकदातरी आठ्वा ते दिवस,
कधीतरी, पण आयुष्यात एकदातरी

आणि मग आपण आठवणींच्या या फ़ांदीवरून
त्या फ़ांदीवर उड्या मारत राहतो
पण काळ मात्र वेगळाच खेळ खेळतो
आणि एखादी फ़ांदीच तोडून टाकतो
आणि....
आणि मग आठवणी फ़ुलं हौऊन पडतात
भूतकाळात जमा होतात
म्हणूनच सांगतो,

आयुष्यात एकदातरी आठ्वा ते दिवस,
कधीतरी, पण आयुष्यात एकदातरी

पण तरीही त्या कधीतरी पुन्हा मनांत डोकावतात
आणि पुन्हा आपण जळत राहतो आठवणींच्या त्या मुसळधार पावसात.

आयुष्यात एकदातरी, फ़क्त एकदातरी आठ्वा ते दिवस...
----------------------- मंगेश पाडगावकर.

भार होता पापण्यांना

भार होता पापण्यांना, आसवे ढाळून घ्यावी..
तोडूनी भवपाश सारे, भावनाना वाट द्यावी.....

रिक्त हलका उर होता, श्वास घ्यावा खोल दीर्घ..
दु:खभारा फ़ेकण्या मग, सुखक्षणान्ची साथ घ्यावी....

मुक वाचा स्तब्ध भाषा, व्यर्थ सारे सोसणे हे
जीव घेते जी व्यथा ती, का उराशी बाळगावी....?

का उगा होउन विद्ध, कष्टवावे अन्तराला?
भाववेड्या वेदनेला, स्वप्नवेडि साद द्यावी...

झेलण्याचे सुख आहे..का व्यथेचा ध्यास घ्यावा?
लाघवी त्या स्पंदनाना,सर्वव्यापक द्रूष्टी द्यावी.......